Het weefgetouw, de weefpatronen en -technieken leidden bij Klaske Jasperse in eerste instantie tot het maken gebruikstextiel en kleding.

De draagbaarheid is echter langzamerhand naar de achtergrond geschoven en heeft plaatsgemaakt voor objècten die je zou kunnen dragen. De term draagobject is daaruit ontstaan.

De werken worden onder andere opgebouwd uit voorwerpen die ergens onderweg gevonden zijn. De structuur en de textuur die bepaalde textieltechnieken geven, gebruikt Jasperse om de gevonden materialen en gedachten om te zetten in een vorm, waarbij de mogelijkheid van dragen aanwezig moet blijven, zonder specifiek draagbaar te zijn. 

Allerlei textieltechnieken worden afzonderlijk of gezamenlijk gebruikt, maar vaak past zij ze toe, met voor deze technieken ongebruikelijke materialen.
Een doos met wollen draadjes in allerlei kleuren inspireerde tot het maken van ‘bontkraagjes’. Samen met Het complete Rekelboek van Koos van Zomeren is dit het uitgangspunt geweest voor deze geweven draagobjecten.

Geboren en getogen in Friesland kwam Klaske Jasperse begin jaren ‘90 met haar gezin terecht in Zeeland. In Vlissingen vond zij een baan als handvaardigheid- textielleerkracht op een basisschool. Naast deze baan verzorgt ze workshops voor volwassen, waarbij haar opleiding tot weefdocent goed van pas komt.

De wand bij het windscherm van de Brasserie.